Czyste Ogrzewanie

Co to jest norma EN 303-5:2012?

Od 2014 roku nowe kotły wpro­wa­dzane na rynek muszą speł­niać kry­te­ria normy PN-EN 303–5:2012. Kry­te­ria te doty­czą emi­sji tlenku węgla, sub­stan­cji smo­li­stych, pyłów oraz usta­lają mini­malną wyma­ganą spraw­ność.

Klasy jako­ści kotłów 

Norma wpro­wa­dza trzy klasy jako­ści kotłów podzie­lone według stop­nia speł­nia­nia w/w kryteriów:

• klasa 3 — naj­niż­sza, jest zbli­żona wyma­ga­niami do zabrzań­skiego Cer­ty­fi­katu Bez­pie­czeń­stwa Eko­lo­gicz­nego. Ze wzglę­dów tech­nicz­nych, kotły zasy­powe gór­nego spa­la­nia nie są w sta­nie dostać się do tej klasy, a kotły górno-dolne i dol­nego spa­la­nia przy odro­bi­nie chęci ze strony fabryki mogą ją speł­niać (mimo to kry­te­ria speł­nia obec­nie ledwo kilka pro­cent oferty ryn­ko­wej). Ląduje w niej także więk­szość obec­nie pro­du­ko­wa­nych kotłów podajnikowych.

• klasa 4 - śred­nia — bez więk­szego trudu mogą ją osią­gnąć kotły zasy­powe dol­nego spa­la­nia oraz kotły podaj­ni­kowe na węgiel.

• klasa 5 - naj­lep­sza — od dłuż­szego czasu samot­nie tkwią w niej kotły na pel­let. Wśród węglo­wych kotłów podaj­ni­ko­wych zda­rzają się poje­dyn­cze póki co okazy speł­nia­jące kry­te­ria 5. klasy, ale nie zawsze bada­nia są wyko­nane w labo­ra­to­rium akre­dy­to­wa­nym. Np. Gal­met EKO-GT KWPposiada bada­nia z labo­ra­to­rium Głów­nego Insty­tutu Gór­nic­twa, który nie posiada akre­dy­ta­cji, a co za tym idzie wyniki takie nie powinny być pod­stawą do udzie­la­nia dofi­nan­so­wa­nia na taki kocioł w pro­gra­mach likwi­da­cji niskiej emi­sji.

Graniczne wartości emisji zanieczyszczeń zgodnie z normą przedstawiają się następująco:

 Emisja CO

 Emisja OGC

 Emisja pyłu